อย่ารักเพราะสงสาร …. เขารู้คงทรมานใจ


อย่ารักเพียงคิดว่าลองๆ คบไป ….. แต่จงเชื่อใจในตัวเขา


อย่ารักเพราะเพื่อนว่าดี ….. เพราะคนคนนี้อาจไม่ได้รักเรา


แต่รักเพราะเธอรักเขาและมั่นใจจะก้าวไปด้วยกัน


อย่ารักเพียงคิดว่าพอคบได้ ….. ถ้าเขาไม่ใช่คนที่เธอฝัน


อย่ารักเพียงแค่ฆ่าเวลาไปวันๆ ….. เพราะเธอกำลังฆ่าคนๆ นั้นให้ค่อยๆ ตาย


อย่ารักถ้าหัวใจเธอกำลังกล้ำกลืน ….. เพราะเธอไม่อาจฝืนให้รักมีความสุขได้


อย่ารักคนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป ….. แต่จงรักคนที่เธอหยุดเขาได้ด้วยรัก


อย่ารักและรีบจะผูกพัน …. ถ้าคนๆ นั้นเธอพึ่งรู้จัก


อย่าปล่อยใจให้รักใครง่ายๆ นัก ….. จงดูใจกันสักพักก่อนจะเชื่อใจ


อย่ารักใครหลายคน ….. เพราะไม่มีใครทนเป็นรองได้


แต่รักคนที่เธอพร้อมจะให้เขาทั้งหัวใจ และพร้อมจะเคียงข้างกันไปชั่วนิรันดร์

ในขณะที่เราคิดถึงคนๆ หนึ่งตลอดเวลา
ในขณะที่เราคิดถึงคนๆ หนึ่งตลอดเวลา
เขาคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกันบางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด
มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียวฉะนั้น
ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง

การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเขา ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า…
เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4…และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเขา…
ก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลยแต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า…ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้…
ก็จงชอบต่อไปเถอะ

การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
“การตัดใจ” ต่างหาก
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า
ความสุขยามที่คุณได้สบตาเขา
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเขา
อันไหนมันหนักหนากว่ากันอย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเขาสายเกินไป…
อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้…
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกันแต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ…
ยิ้มให้เขา ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป…ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา…ได้รู้จักกัน

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่งคุณได้เจอ
คนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเขาไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง…
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ…และร้องไห้ได้มากมาย…คนที่เพียงแค่ยิ้มของเขา
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น…
ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เขารักมากที่สุด
…นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก…อย่างจริงใจ